Main Menu

CD releases

VisiSonor webshop


Visit the VisiSonor webshop for the latest CD releases and more!


Ensemble Black Pencil - PROJECTEN

English

Nederlands

 

Over Black Pencil Musici Projecten Video

 

   

 

 

La Volta is het nieuwe concertprogramma van BLACK PENCIL. Het programma is gebaseerd op de uitvoeringspraktijk van muziek en composities uit de Elizabethaanse tijd. Specifiek is het unieke boek van Thomas Morley: ‘First Book of Consort Lessons’ (1599), de belangrijkste renaissance-publicatie voor 'Broken Consort'. Een selectie uit de mooiste Pavanes, Gaillardes en andere dansen met variaties op volkse liederen hebben als inspiratie gediend voor de realisatie van de eigen arrangementen en voor het maken van de nieuwe composities.   
           
De muziek stelt een grote variatie aan stijlen ten toon, waaronder die van John Dowland (1563-1626), William Byrd (1540-1623), Thomas Morley (1557 – 1602), Orlando Gibbons (1583 – 1625), Klaas de Vries (NL-1944), David Dramm (NL/USA-1961), Oene van Geel (NL-1973) en Fred Momotenko (NL/RUS 1970). Alle oude muziek composities zijn door de verschillende leden van het ensemble bewerkt, in nauwe samenwerking met de ervaren en vooraanstaande Nederlandse componist Roderik de Man (1941).

 

Kenmerkend voor de optredens van Black Pencil is de originaliteit, de historische onderbouwing, het frisse en virtuoze spel en natuurlijk de unieke instrumentatie: blokfluit (Jorge Isaac), panfluit (Matthijs Koene), viola (Esra Pehlivanli), accordeon (Marko Kassl) en percussie (Enric Monfort).

 

La Volta is een concert van ongeveer 80 minuten, vol contrasten, avontuurlijk en toegankelijk.

 

 

PROGRAMMA:

- William Byrd (ca.1540-1623): My Lord of Oxenford's Maske
(gepubliceerd in 1599 en 1611)

 

- Oene van Geel (1973): Bayachrimae (2016) *

 

- Anonymous Masques: First & second witches Dance (vroeg 17e eeuw)

 

- Klaas de Vries (1944): from far... broken (2016) *

 

- John Dowland (1563 - 1626): Lachrimae Antiquae
(uit Seaven Teares, gepubliceerd in 1604)

 

- Peter Philips (1560 – 1628): Galliard to Phillips Pavin
(gepubliceerd in 1599 en 1611)

 

- David Dramm (1961): Sorry (2016) *

 

- Thomas Morley (ca. 1557 – 1602): The Lord Souches Maske
(gepubliceerd in 1599 en 1611)

 

- Fred Momotenko (1970): Danco Konsonanco (2016) **

 

- Orlando Gibbons (1583 – 1625): Pavane and Galliard ‘Lord Salisbury’
(gepubliceerd in 1599 en 1611)

 

 

- Thomas Morley (ca. 1557 – 1602): La volta (gepubliceerd in 1599 en 1611)

 

* In opdracht van het Fonds Podiumkunsten

** In opdracht van VisiSonor

 

 

 

Door de geschiedenis heen is het lied altijd een ongelooflijk rijke bron van expressie geweest. Liederen zijn sinds de Middeleeuwen een onderdeel van alle culturen en muzikale tijdperken, in wereldlijke en kerkelijke werken, klassieke en populaire muziek. Een aantal van die werken zijn zo uniek dat ze tijdloos zijn geworden. En hoewel ze over het algemeen gecomponeerd werden voor stem, zijn ze ook verrassend geschikt voor instrumentale uitvoeringen, waarmee bovendien nieuwe dimensies kunnen worden toegevoegd.

 

Acht Eeuwen Lied is een nieuw concertprogramma van het BLACK PENCIL Ensemble. Het programma bestaat uit een prikkelende selectie hits van de Middeleeuwen tot aan het heden. Alle composities zijn door de verschillende leden van het ensemble zelf bewerkt, in nauwe samenwerking met de ervaren Nederlandse componist Roderik de Man. De muziek stelt een grote variatie aan stijlen en genres ten toon, waaronder John Dowland, Giovanni Battista Pergolesi, 13de eeuwse Cantigas de Santa Maria, Manuel de Falla, Giovanni Giacomo Gastoldi, The Beatles en Frank Zappa.

 

 

   

 

 

 

Acht Eeuwen Lied is een concert van ongeveer 80 minuten, met veel diversiteit en verrassend.

 

 

   

 

 

 

‘Gecomponeerde maaltijden’ is een trefwoord voor het Kaiseki project van BLACK PENCIL.


Kaiseki haalt zijn inspiratie uit kenmerken van de Japanse Kaiseki keuken en de Japanse eettraditie: aandacht voor detail, de leegte, het vermijden van herhalingen, variatie, symmetrie, eetgeluiden en verwijzingen naar seizoenen. Voor dit programma werkt het ensemble samen met de culinair historicus en chef Patrick Faas (coauteur van het boek ‘Yamazato’, autoriteit op het gebied van Japanse keuken).

 

Het programma bestaat uit nieuwe werken uit de hand van Roderik de Man (1941), Arnoud Noordegraaf (1974), Marcel Wierckx (1971) en Robert van Heumen (1969). Hiernaast wordt de jonge Japanse componiste Noriko Koide (1982) betrokken. De nieuwe composities worden aan elkaar worden verbonden door eigen arrangementen van honkyoku (traditionele shakuhachi stukken uit de 13de eeuw), interludes (korte improvisaties) en het gebruik van elektronica.

 

Setsubun’ Kaiseki wintergerecht van Yamazato (Amsterdam)

 

Het programma wordt uitgevoerd door het ensemble BLACK PENCIL met haar buitengewone bezetting: blokfluit, panfluit, altviool, slagwerk en accordeon.

 

Tijdens het concert zal Patrick Faas, die een uitstekend spreker is, bondig en op een enthousiaste manier vertellen over de magie achter de kaiseki keuken. Dit alles ondersteund door elektronisch gemanipuleerd kauw- en slurpgeluiden, alsmede klanken afkomstig uit de keuken (geborrel, scherpe messen…), die als muzikale achtergrond dienen.

 

Na afloop van het concert kunnen er bijgerechtjes of complete maaltijden aangeboden worden, speciaal gemaakt voor het kaiseki-concept en de geschreven composities!

 

Het nieuw werk van Roderik de Man maakt gebruik van de 4 jaargetijden van de ‘Cuisine Kaiseki’, waarin een duidelijke verwijzing naar de seizoenen en kenmerkende gerechten aan bod komt. Het werk bestaat uit vier delen bestaan die in elkaar overgaan en gebruik maken van passieve en live elektronica.

 

 

Original scene from 'Tampopo' by Juzo Itami (Content Warning!)

 

 

Het nieuw werk ‘Tampopo’ van Arnoud Noordegraaf maakt gebruik van video en elektronica. ‘Tampopo’ is gebaseerd op de gelijknamige beroemde Japanse film over eten en liefde. Arnoud’s Tampopo ‘Tampopo’ wil deze delicate combinatie uitlichten, in een compositie die tevens een choreografie is. Een choreografie voor twee dansers, en een eierdooier. De dansers hebben ontbloot bovenlijf, en balanceren een eierdooier tussen elkaar. Niet alleen van mond tot mond, maar ook over een arm, een hand, een borst, van een buik naar de andere. Alles zo dicht op de huid bekeken dat je nog enkel huid en dooier ziet, een zacht, erotiserend en tegelijk vervreemdend landschap.

 

 

Black Noise White Silence, a computer-generated audiovisual work by Marcel Wierckx

 

Kaiseki is een concert van ca. 75 minuten. De muziek, soms schel en agressief, dan weer geheimzinnig en beeldschoon, chaotisch en meditatief, evenals de klanktextuur van het instrumentarium leiden tot een enerverend concert dat toegankelijk genoeg is om je er helemaal in te verliezen.

 

 

Kaiseki is een concert van ca. 75 minuten. Het team bestaat uit virtuoze en veelzijdige musici, allen vaste leden van het ensemble:
Jorge Isaac – blokfluit, elektronica, artistieke leiding
Matthijs Koene – panfluiten
Esra Pehlivanli – altviool
Enric Monfort – slagwerk
Marko Kassl – accordeon

 

Special guests:
Patrick Faas - chef

 

 

PROGRAMMA:

- Roderik de Man (1941): Kaiseki Music (2014) *
voor blokfluit, panfluit, altviool, accordeon, slagwerk en elektronica

 

- Noriko Koide (1982): Saijiki (2014) **
voor blokfluit, panfluit, altviool, accordeon, slagwerk

 

- Robert Van Heumen (1969): A Short Piece of Decay (2014) *
voor blokfluit, panfluit, altviool, accordeon, slagwerk en elektronica

 

- Marcel Wierckx (1971): Lophiidae Esculentus (2014) **
voor blokfluit, panfluit, altviool, accordeon, slagwerk en video

 

- Arnoud Noordegraaf (1974): Tampopo (2014) *
voor blokfluit, panfluit, altviool, accordeon, slagwerk en video

 

* in opdracht van het Fonds Podiumkunsten

** in opdracht van VisiSonor

 

 

Documentary 'Kaiseki: The Ultimate Expression of Japanese Cuisine'

 

 

 

 

 

In het laat 16e eeuwse Venetië werd de Commedia dell'Arte uitgevoerd door acrobatische dansers, acteurs, charlatans en buffoni. Laatstgenoemde waren professionele artiesten, spelend als solist, dan wel als onderdeel van een groter geheel, in een duizelingwekkend grote verscheidenheid aan vormen met visuele humor. Muziek instrumenten, acrobatiek, dans en een hoeveelheid aan theatrale imitaties stonden hen daarbij tot beschikking. Kortom, artiesten met vele talenten.

 

 

Het programma Buffoni! haalt zijn inspiratie uit de kenmerken van de Commedia dell’Arte en de veelzijdigheid van de buffoni: groteske esthetiek, constante dialoog, improvisaties, hiërarchieën, schetsing van personages (van de clowneske Scaramouche tot de bedachtzame Colombine), toegankelijkheid en emoties. Dat is tevens de leidraad voor de nieuwe composities.

 

De muziek bestaat uit nieuwe werken van inventieve componisten zoals Guus Janssen, Roderik de Man, Vanessa Lann en Nico Huijbregts. De nieuwe composities worden aan elkaar verbonden door Interludes (korte improvisaties) en eigen arrangementen van meesterwerken uit het verleden die geïnspireerd zijn op Commedia dell’Arte, zoals Ouverture Burlesque van Georg Philipp Telemann (1717-22, Scaramouches, Harlequinade, Mezzetin en Turc), Suite italienne van Igor Stravinsky (1933) en het vijfstemmige Balleti a Cinque Voci van Giovanni Giacomo Gastoldi (gepubliceerd in 1591). De lengte van het hele programma is ca. 80 minuten.

 

 

BLACK PENCIL performs the programme 'Buffoni!'.

Live at De Doelen-Rotterdam, December 2013. All works inspired by Commedia dell'arte.

Music by Guus Janssen, Roderik de Man, Frank Zabel, Nico Huijbregts, Igor Stravinsky, Georg Philipp Telemann and Giovanni G. Gastoldi a.o.

 

De thematische inhoud van de Commedia dell’Arte in dit performance, wordt voornamelijk door middel van de muzikale composities uitgewerkt.  Maar ook geeft een strakke enscenering ruimte voor luchtige en subtiele humor.

 

 

Het slagwerk (bestaande uit werkelijke slaginstrumenten, maar ook uit flessen, kettingen, potten, pannen, kopjes, zagen, etc.) worden verspreid over het toneel, grote blokfluiten worden verdeeld opgehangen (de hele blokfluitfamilie wordt gebruikt in deze productie) en een grote contrabaspanfluit gemaakt van carbon wordt gebruikt voor unieke percussieve effecten. De baspanfluit (1,5 mts breed en de laagste pijp bijna 2 mts hoog, de grootste ooit gebouwd) werd speciaal voor dit project ontworpen door de beroemde panfluitbouwer Ion Preda uit Boekarest.

 

 

 

 

 

De traditionele Música Llanera is ontstaan op de vlakten (los llanos) van de rivier de Orinoco in Venezuela en Colombia. Deze muziek van de veeboeren dendert voort in een woeste galop. In de Joropo, een populaire muziek- en danssoort, smelten de muzikale tradities van Zuid-Amerikaanse indianen samen met die van Afrikaanse slaven en Spaanse kolonisten. Vingervlug tokkelwerk, driftig stampende voeten
en zang die dwars door de ziel snijdt, verraden verwantschap met de flamenco. In de typische muziekensembles die deze muziek spelen horen de snaarinstrumenten de harp, de bandola (viersnarig luit) en de cuatro (viersnarige kleine gitaar) thuis, begeleid door maracas en meestal met zang.

 

 

masker voor volkdans ‘Diablos de Llare’

 

De voorstelling Pulso Llanero haalt zijn inspiratie uit de kenmerken van het wonderlijke Joropo genre: een complexe ritmische structuur die geassocieerd wordt met volkstraditie, organische afwisseling van tempo’s, scherp en slagwerkachtig karakter, draaiingen van de hand, beweging van de voeten, en een duidelijk verschil tussen mannelijk en vrouwelijk. Zo worden de verschillende lagen van de voorstelling opgesteld, een klankwereld bemiddeld tussen Europese en Zuid-Amerikaanse traditie, elektroakoestisch klank samen met ritmische structuren uit Zuid-Amerika, folk tunes uit de noordelijke kustgebieden van Zuid-Amerika naast hedendaagse werken met gebruik van improvisaties.

 

De bezetting van het ensemble voor dit project bestaat uit blokfluit (Jorge Isaac), panfluit (Matthijs Koene), altviool (Esra Pehlivanli), slagwerk (Enric Monfort), en accordeon (Marko Kassl).

 

Het programma bestaat uit nieuwe werken door componisten uit verschillende generaties zoals Roderik de Man (NL), Chiel Meijering (NL), Nico Huijbregts (NL), Michiel Mensingh (NL), Louis Aguirre (Cuba/Denemarken), Mirtru Escalona-Mijares (Venezuela/Frankrijk) oa.

 

 

Pulso Llanero is een voorstelling van ca. 65 minuten. De performance combineert unieke instrumentale geluiden (inclusief een originele  mengsel van typische slagwerkinstrumenten uit de Zuid-Amerikaanse kust) en virtuoze instrumentale muziek, soms sereen en heel lyrisch, soms onrustig en vrij agressief, aangenaam complex in kleur en ritme. Dit maakt Pulso Llanero een spannende voorstelling met een eindeloze stroom van inspiratie.

 

Luister naar het ensemble Black Pencil

 

   

 

 

 

miniatuur door Mehmet Siyah Kalem

 

 

Ik ben Mehmet Siyah Kalem, meester van de mens en djinns…

Met deze woorden werd Mehmet Siyah Kalem (Mehmet van de Zwarte Pen) eeuwen lang geassocieerd. De 15de eeuw Mongoolse miniatuurschilder stond voor een lange periode onder de invloed van het sjamanistische verleden van de Turkse stammen van Centrale Azië. Zijn werk is realistisch en narratief, symbolisch en abstract, gestileerd evenals expressionistisch. Voor velen, vat Siyah Kalem de kunst van visueel en narratief samen.

 

Siyah Kalem diende als inspiratiebron voor het eerste project van het gelijknamige ensemble Black Pencil: een samengaan tussen illusie en illustratie, soms plat, soms uitbundig, elektroakoestisch klank samen met de klank van traditionele Turkse instrumenten.

 

 

 

Het programma presenteert nieuwe stukken, speciaal voor het ensemble geschreven, door de bekende Nederlandse componist Roderik de Man (1941), de Turkse/Nederlandse componist Selim Dogru (1971), talentvolle Turkse componisten woonachtig in Turkije zoals Gokce Altay (1975), Mehmet Can Ozer (1981), Yigit Kolat (1984), Hakan Toker (1976) en Tolga Ozdemir (1975).

 

De bezetting van het ensemble voor dit project bestaat uit blokfluit (Jorge Isaac), panfluit (Matthijs Koene), altviool (Esra Pehlivanli), ud (Mehmet Polat), slagwerk (Enric Monfort), en elektronica; live video (Marcel Wierckx) is ook mogelijk. Videobeelden worden gebruikt als dynamische omgeving in de vorm van bewegende beelden, abstracte vormen, en als spiegelbeeld van de kleuren en esthetiek weergegeven in de miniaturen van Mehmet Siyah Kalem.

 

De spanningsboog van de voorstelling blijft verrassend, rijk in kleur, in een vloeiende muzikale trip.

 

De totale duur van het programma is ca. 75 minuten, zonder pauze.

 

 

 

PROGRAMMA

 

Selim Dogru (1971): Six Scenes (2010) **

voor blokfluit, panfluit, altviool, ud, slagwerk

 

Interlude 1 (Tolga Ozdemir: Karadeniz)

voor altviool en vibrafoon

 

Gökçe Altay (1975): Efendi (2010) *

voor blokfluit, panfluit, altviool, ud, slagwerk, en TAPE

 

Interlude 2 (Hakan Toker: Notenbuch)

voor altviool en vibrafoon

 

Interlude 3

voor panfluit solo

 

Yigit Kolat (1984): Miniatures (2010) *

voor blokfluit, panfluit, altviool, ud, slagwerk, en elektronica

 

Interlude 4 (B.C. Manjunath/Duo)

voor contrabasblokfluit en cajon

Interlude 5 (Mehmet Polat/Curious)

voor ud solo

 

Interlude 6 (Tolga Ozdemir/Pantoral) *

voor blokfluit, panfluit, altviool, ud, slagwerk

 

Roderik de Man (1941): Black Pencil Music (2010) **

voor blokfluit, panfluit, altviool, slagwerk, en elektronica

 


* in opdracht van VisiSonor

** in opdracht van het Fonds Podiumkunsten